این زوج- توماس ترانسترومر



    چراغ را خاموش میکنند
    و حباب سپیداش سوسو می زند چندی
    پیش ازآنکه مثل قرصی در لیوان ِ تاریکی حل شود
    بعد پرواز میکنند
    دیوارهای هتل به تاریکی ِآسمان پرتاب می شوند .
     

    جزرومد عشق فرونشسته و میخوابند
    اما پنهانترین فکرهایشان هم را مییابند
    مثل دو رنگ که روی برگی خیس
    درنقاشی کودک دبستانی به هم میرسند
    و با هم یکی می شوند.

    تاریک و ساکت است
    اما شهر با پنجره های خاموش
    شبانه نزدیکترشده
    خانه ها نزدیکترشده
    نزدیکتر آمده اند انبوه مردم
    در انتظار بیقرارشان
    با چهره هایی که چیزی نمی گویند.


مترجم: خلیل پاک نیا

از مجموعه‌ی » آسمان نیمه تمام « توماس ترانسترومر۱۹۶۲