عبور از آب- سیلویا پلات

     

    Black lake, black boat, two black, cut-paper people.

    Where do the black trees go that drink here?

    Their shadows must cover Canada.

    A little light is filtering from the water flowers.

    Their leaves do not wish us to hurry:

    They are round and flat and full of dark advice.

    Cold worlds shake from the oar.

    The spirit of blackness is in us, it is in the fishes.

    A snag is lifting a valedictory, pale hand;

    Stars open among the lilies.

    Are you not blinded by such expressionless sirens?

    This is the silence of astounded souls

    ( برای اصغر اکبری)
    دریاچه سیاه، قایق سیاه، دو آدم کاغذی سیاه

    کجا می‌روند درختان سیاهی که ازاین جا آب می‌خورند؟

    سایه‌های شان باید کانادا را بپوشاند.

    از گل‌های آب، چکه‌ای نور می‌چکد

    برگ هاشان نمی‌خواهند شتاب کنیم

    گرد و صاف‌اند، پُر از اندرزهای سیاه

    جهان‌های سرد از پارو می‌لرزند

    روح تاریکی در ماست، در ماهی‌هاست

    شاخه‌ای به وداع، دست پریده رنگ‌اش را بالا می‌برد

    ستاره‌ها میان سوسن‌ها باز می‌شوند

    این سیرِن‌های سکوت، تو را افسون نمی‌کند؟

    این است ‌سکوت ارواح سِحرشده

برگرفته از : مجموعه شعر «Crossing the Water » ، انتشارات Perennial، آمریکا