چند شعر از پیران کارگر

     

**

این ساحت تیره
روزی

این هوای بسته
فضایی

این حرف روشن
واقعیتی

**

بسته شد قرارداد
قبول؟
خب شروع کنیم

این جا مسیر من و جای من
این جا مسیر تو و جای تو

آن جا که جا نیست
او
قبول؟

**

هه!
این خیلی خارجی خیلی دور خیلی پِرپِری
خیلی تقلیدی خیلی بر ما مگوزید خیلی
چرا این طوری این وری تهی بوده‌گی
بی اسلوبی و همه تسلیمی نه اسلیمی
عجب!
چطوری آخر چطور به چه ترفنده‌گی
وا!

**

چه روز ِپُری از اشیاء
کسی نمی‌پرسد
چه عذابی

در روح صدف
نبض‌ات اگر بزنت
باز کسی
نمی‌بیند
شن ریزه‌ها
دور گردن
مثل مروارید
همه را گیج می‌کند

مغروق ابدی
فریب‌کار است

**

هجوم که می‌آید
سپری نداری
جز حرف‌های تقلیدی
و
حرکت ِدست ِفلج

مگر شانس بیاوری
(یک وقت دیدی،منتقدی که بارت را خورده با نان بربری
حرف هایی پرت را
پرتاب کند
و بگوید…)

و نداند
هیچ چیز تازه نیست
جز
هجوم
که می‌آید

**

چه نوری!
چه نوری!

که جسم را صرف می‌کند

چه اسرافی!
چه اسرافی!

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: