معرفی لارش فوشل شاعر سوئدی در گفت وگو با هوراس انگدال(عضو آکادمی سوئد)

    معرفی لارش فوشل شاعر سوئدی
    در گفت وگو با 

    هوراس انگدال(عضو آکادمی سوئد)
    و مرتضی ثقفیان( شاعر و مترجم)
    تهیه و اجرا: طاهر جام برسنگ ◄◄ رادیو پژواک

    هوراس انگدال:
    «… لارش فورشل در ادبیات دارای سلیقه‌ای مطمئن بود. دارای توانائی منحصر به‌فردی بود برای تشخیص تقلب و ریاکاری در ادبیات؛ و همیشه نکاتی غیرمتعارف و شنیدنی داشت در مورد نویسنده‌هائی که موضوع کارش قرار می‌گرفتند…»
    «…نوسازی تصنیف‌سرائی سوئد، و به‌ طور ویژه نوسازی ترانه‌های واریته‌ی سوئدی کار اوست. او به تصنیف سوئدی ویژگی هنری داد یعنی تصنیف را به یکی از گونه‌های هنر تبدیل کرد و به این ترتیب پلی زد بین ذائقه‌ی فرهیختگان و مردم…»

    مرتضی ثقفیان:
    «…طنز در کارهایش وزنی ویژه دارد. فورشل طنز خود را با کلمات ساده و روزمره می‌آفریند. گاه کلماتی که در روزنامه‌ها می‌توان سراغشان را گرفت در کارهای ادبی لارش فورشل به شوکرانی شیرین یا شکری تلخ مبدل می‌شوند…»

    شعری از لارش فورشل
    مترجم: طاهر صدیق

    خسته شدی

    می‌دونم

     

    تا حد مرگ

    و دلت می‌خواد

    بذاری و بری

    هر چند که صبح روشن
    روی ملارن* چتر گشوده
    و آفتاب می‌تابه

    رو خونه‌های ساحلی

    و یخ روی دریاچه

    مثه آینه‌ست.

    کیه که داره می‌خونه؟
    می‌پرسی: «کیه که داره می‌خونه؟»
    می‌گم: «می‌ریم، می‌ذاریم می‌ریم
    اما بذار آهسته بریم»
    من تو مونترال امیدمو باختم
    و تو بروکلین ایمانمو
    و در سالسبورگ، زیمبابوه

    انسانو دیدم

     

    و یه کارد سلاخی رو

    که گوشتشو می‌برید.

    تو سکوت کسی داره می‌خونه

    پرطنین

    چرا و چطور؟
    می‌پرسی: «کیه که داره می‌خونه؟»

    و سئوالت جوابی می‌شه.
    منم خسته‌م
    و دلم می‌خواد

    بذارم و برم

    اما بذار آهسته بریم
    منم می‌ترسم، مثه تو
    منم فکرم پریشونه
    اما هنوز

    چند ساعتی وقت داریم.

    کسی داره می‌خونه
    و آوازش دل‌انگیزه

    کیه که داره می‌خونه؟

    ملارن*: سومین دریاچه ی بزرگ سوئد