کتاب‌ها مثل آدم‌ها یا جالب‌اند یا ملال آور


 

آقای اسکار وایلد می‌گفت:» بی‌معناست که آدم‌ها را به خوب و بد تقسیم کنیم. آدم‌ها یا جالب‌اند یا کسل‌کننده» این دوست یونانی هم  می‌فرماید کتاب‌ها هم همین‌طورند یا جالب اند یا کسل‌کننده

چندی پیش  داحل «آکادمی بوکهندل» بزرگ‌ترین کتاب‌فروشی سوئد و شاید هم اسکاندیناوی، هر کسی یک جوری کمک می‌کرد تا برای ۲۴ فوریه، روز حراج کتاب آماده شوند.. لیست‌های فروش که آماده‌ شد بعضی ها کتاب‌هایی مثل آشپزی و گل‌کاری، پرورش اندام و زندگینامه ها، سگ‌دوانی و عکس های خانواده سلطنتی را جا به جا می‌کردند. من هم یک خط در میان – فی نازنین الله – کمک می‌کردم، یک خط در میان هم پشت کامپیوتر لیست‌ها را نگاه می‌کردم، البته کتاب‌های جالب هم زیاد بود. دور شدم از حرفم!  وسط کار، یاد آقای اسکار وایلد افتادم که می‌گفت:» بی‌معناست که آدم‌ها را به خوب و بد تقسیم کنیم. آدم‌ها یا جالب‌اند یا کسل‌کننده»
دیدم انگار در چشم آدم‌ها بدترین عیب یا خصلت این نیست که مثلاً بی رحم، خودپسند، خسیس یا دورو باشید، یا اصلاً همه این عیب‌ها روی‌هم، فقط کسل‌کننده ملال آور نباشد. این عیب و اشکالی است که هیچ‌کس برشما نمی‌بخشد ، مهم هم نیست چه محاسن دیگری دارید، این را ادبیات بهتر ازهمه می‌فهمد. مثلاً مسیو بوواری گوستاو فلوبر یا یورگن تسمان در «هدا گابلر» هنریک ایبسن. این آقایان چه عیبی دارند؟ واقعاً هیچ.
هر دو آدم‌های درست‌کار، سخت‌کوش، شهروندانی سودمند به حال اجتماع که خوبی همنوعان را می‌خواهند اما کسل‌کننده‌اند. مچ دست شما درد می‌گیرد از بس کتاب و نوشته درباره پارتنرهای این آقایان – مادام بوواری و هدا خانم – تایپ می‌کنید که هر عیبی بخواهید دارند اما شخصیت‌های جالبی هستند، در حالیکه به‌ سختی می‌توانید دو سطر خشک‌ و خالی در باره آن دو آقا- مسیو و یورگن- پیدا کنید.

» بی‌معناست که آدم‌ها را به خوب و بد تقسیم کنیم. آدم‌ها یا جالب‌اند یا کسل‌کننده» این دوست یونانی هم  می‌فرماید کتاب‌ها هم همین‌طورند یا جالب اند یا کسل‌کننده

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: